Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2008

Η εσωτερική βροχή


Λευκό κι επιβλητικό σκέπασε κάθε γωνιά της μικρής πόλης.

Χιόνιζε ασταμάτητα τόσες μέρες τώρα,

Κι ήταν τόσο όμορφο να το βλέπει κανείς.

Ειδικά το βράδυ… λίγο το ποτό, λίγο η μουσική, το χάζευες κι έφευγες.

Βέβαια πάντα ξημερώνει.

Ο ήλιος το έλειωσε.

Κι όταν έβγαινες στους δρόμους βυθίζονταν τα πόδια στην παγωμένη λάσπη.

Μόνο λύπη μπορούσε να προκαλέσει η λάσπη των δρόμων.

Κι όλοι οι άνθρωποι λερωμένοι τόσο απ’ αυτή,

που την κουβαλούσαν και στα σπίτια τους.

Το κρύο είχε δυναμώσει βίαια νύχτα – μέρα.

Τα βράδια χιόνι, τα πρωινά ένας ξεβαμμένος ήλιος.

Κι εγώ κάτι έχω να περιμένω να με λυτρώσει…

Άργησε.

Άργησε αρκετά.

Όμως ήρθε η βροχή!

Ήρθε και ξέπλυνε το λασπωμένο χιόνι

απ΄ τους δρόμους του κόσμου,

ξέπλυνε κι εσένα από πάνω μου.

Τώρα περιμένω και την εσωτερική βροχή που όπως είδες

κάνει δειλά τα βήματα της.

Ιανουάριος 2005


Δεν υπάρχουν σχόλια: