Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2008

Για τον Χρήστο

Για τον Χρήστο

Στα κοραλλένια του ξενύχτια,

καμιά φορά πριν φύγει η νύχτα,

περνάει για λίγο κι από ‘δω.

Κερνάει τσιγάρα και χαμόγελα,

κουβέντα πιάνει απροσδόκητα.

Τον ήξερα καιρό πριν τον γνωρίσω,

σ’ ένα σκίτσο τον είχα ζωγραφίσει,

πως κανείς να μην τον αναγνωρίσει!

Το κρύο ήρθε στην πόλη μας νωρίς,

τον έφερε, τον άφησε, τον κέρδισε και ξαναγύρισε.

Μιλούσε, γέλαγε, κοιτούσε

να ‘ρχονταν δε θα αργούσε.

Οι νότιοι βρίσκονται στον Βορρά

και τ΄ άστρο της Ανατολής, μας φωτίζει.

Μεγάλο κουβάρι μπλεγμένο η ζωή,

ο χρόνος πολύς, μα πιο βαριά η στιγμή.


11/9/2004

2 σχόλια:

Μενεξεδιά είπε...

"Οι νότιοι βρίσκονται στον Βορρά" αυτοί και η καρδιά τους :)

Μου άρεσε πολύ Αφροδιτούλα μου, στο είπα και χτες

Καλημερούδια

Touristria είπε...

Που τον θυμήθηκες τον Χρήστο βρε Άφρο???? :)